Pasta alla GRICIA
De pasta alla GRICIA is een van de bekendste en meest gewaardeerde Romeinse pastagerechten.
Het vindt zijn oorsprong in de stad Amatrice, in Lazio aan de grens met de Abruzzen, en wordt ook wel de “witte Amatriciana” genoemd omdat het dezelfde ingrediënten bevat behalve tomaat.
In werkelijkheid is het de Amatriciana die afgeleid is van de Gricia en niet andersom. Het is aannemelijk dat de GRICIA is ontstaan door guanciale toe te voegen aan de “cacio e pepe” en dat later, na de komst van tomaten uit Amerika naar Europa, de Amatriciana is ontstaan.
Na wat achtergrond over de herkomst, kijken we wat het gerecht precies inhoudt.
Het RECEPT van pasta alla GRICIA is gebaseerd op weinig ingrediënten, eigenlijk slechts 3, die wel precies moeten zijn. Vooral moet guanciale en pecorino uit Amatrice gebruikt worden, naast natuurlijk de pasta.
Het is in zeer korte tijd klaar, praktisch precies de tijd die nodig is om de pasta te koken, en daarom kan het gerust als een last-minute ‘red-het-avondeten’-recept worden beschouwd.
Guanciale, peper en Pecorino Romano gemengd geven een smaakvol en fluweelachtig gerecht.
Wat het pastatype betreft kunt u kiezen voor korte pasta zoals rigatoni of mezze maniche of lange zoals bucatini of spaghetti.
Verder is er maar één trucje om het romig te maken en dat verklap ik in het recept.
Volg dus het recept en u maakt een GRICIA die niet zou misstaan in de beste trattoria van Rome.
- Moeilijkheidsgraad: Zeer gemakkelijk
- Kosten: Voordelig
- Bereidingstijd: 10 Minuten
- Kooktijd: 15 Minuten
- Porties: 4
- Keuken: Italiaans
- Stroom 703,83 (Kcal)
- Koolhydraten 55,39 (g) waarvan suikers 1,68 (g)
- Eiwitten 17,14 (g)
- Vet 46,94 (g) waarvan verzadigd 17,78 (g)waarvan onverzadigd 25,14 (g)
- Vezels 1,30 (g)
- Natrium 1.250,76 (mg)
Indicatieve waarden voor een portie van 150 g die op geautomatiseerde wijze is verwerkt op basis van de voedingswaarde-informatie die beschikbaar is in de databases CREA* en FoodData Central**. Het is geen voedings- en/of voedingsadvies.
* CREATES Onderzoekscentrum voor voeding: https://www.crea.gov.it/alimenti-e-nutrizione https://www.alimentinutrizione.it ** Amerikaans ministerie van Landbouw, Dienst Landbouwkundig Onderzoek. FoodData Central, 2019. https://fdc.nal.usda.gov
Ingrediënten
- 320 g rigatoni
- 250 g guanciale
- 60 g pecorino (van Amatrice of pecorino romano)
- naar smaak zout
Stappen
Verwijder eerst het zwoerd van de guanciale en snijd plakken van ongeveer 1 centimeter dik. Snijd van die plakken vervolgens reepjes van ongeveer een halve centimeter breed.
Zet ondertussen een pan met lichtgezouten water op het vuur waarin u later de pasta kookt.
Doe de guanciale in een al hete pan zonder olie of boter en laat het ongeveer tien minuten op middelhoog vuur bakken tot het goudbruin en knapperig is.
Voeg een eetlepel van het pastakookwater toe, dat intussen aan het koken is.
Dankzij het zetmeel dat de pasta in het water afgeeft, ontstaat er zo een romig laagje in de pan met de guanciale.
Intussen is de pasta bijna gaar; giet hem al dente af (ongeveer 2 minuten vóór de aangegeven kooktijd) en doe hem direct bij de saus, terwijl u het kookwater bewaart.
Bak de pasta op hoog vuur ongeveer 1 minuut, haal van het vuur en voeg de helft van de geraspte pecorino en nog wat kookwater toe.
Roer en bak de pasta nog even door; u zult zien dat hij dankzij het zetmeel licht romig wordt.
Serveer onmiddellijk en bestrooi met de resterende pecorino.
BEWAREN
Pasta alla GRICIA moet direct na bereiding worden geconsumeerd om er optimaal van te genieten. Als er iets overblijft, kunt u het maximaal één dag in de koelkast bewaren.
Het is niet geschikt om in te vriezen.
AANTEKINGEN
Voor het bereiden van pasta alla GRICIA wordt meestal guanciale gebruikt dat van buiten al gepeperd is; als dat niet zo is, voeg dan tijdens het bakken een maal zwarte peper toe.
Een van de meest gemaakte fouten bij het bereiden van pasta alla Gricia is het gebruik van pancetta; het wordt daarmee niet slecht, maar het is iets heel anders.
Evenmin mag er room worden toegevoegd.
Tot slot is het heel belangrijk om de guanciale zonder extra vet (olie of boter) in een hete pan te bakken en het in zijn eigen vet te laten garen.
