Recept STRUFFOLI Napolitaans Perfect: Krokant, Niet Vettig en Zacht vanbinnen
Campanië is niet de enige houder van dit recept: deze heerlijke lekkernij wordt ook in Sardinië gemaakt onder de naam “Giggeri”, in Molise, de Marken of Abruzzen vinden we het als “Cicerchia” en in Taranto kent men het als “Sannachiudere”.
Maar wat is het grootste probleem bij het bereiden van Struffoli?
De angst voor vet! Hoe vaak heb je je niet uitgesloofd om deze schattige bolletjes te maken en hield je een zwaar, te olierijk en binnen een paar uur zacht dessert over?
Het zou zonde zijn de magie van de Struffoli te verpesten op het mooiste moment! Dit gebeurt omdat men doorgaans te weinig aandacht besteedt aan twee cruciale stappen: het deeg en de frituurtemperatuur.
Mijn geheim, geërfd van de legendarische Signora Rosa (een echte deskundige in Napolitaanse zoetigheden!), zit in de balans van de ingrediënten die het deeg niet alleen aromatisch maken (dankzij anijslikeur en sinaasappelschil), maar ook bestand tegen het opnemen van olie.
De echte doorbraak zit echter in het bakken: de olie moet royaal zijn en op de juiste temperatuur.
Niet zo heet dat de buitenkant verbrandt, maar heet genoeg om het deeg onmiddellijk te verzegelen en te voorkomen dat het volzuigt.
Dit recept begeleidt je stap voor stap zodat je Struffoli krijgt die krokant vanbuiten, zacht vanbinnen en, essentieel, droog zijn, zodat ze ook na dagen knapperig blijven.
Eenmaal gekarameliseerd in warme honing en versierd met gekleurde suikerparels (mompariglia), vormen ze het zoetste middelpunt van je feesttafel. Zeg vaarwel tegen het “vette spons-effect” en eer de traditie met een meesterwerk van lichtheid!
- Moeilijkheidsgraad: Zeer gemakkelijk
- Kosten: Voordelig
- Bereidingstijd: 20 Minuten
- Kooktijd: 10 Minuten
- Porties: 4 persone
- Kookmethodes: Fornuis
- Keuken: Italiaans
- Stroom 421,35 (Kcal)
- Koolhydraten 48,06 (g) waarvan suikers 28,67 (g)
- Eiwitten 4,61 (g)
- Vet 24,58 (g) waarvan verzadigd 6,02 (g)waarvan onverzadigd 17,40 (g)
- Vezels 0,78 (g)
- Natrium 107,63 (mg)
Indicatieve waarden voor een portie van 40 g die op geautomatiseerde wijze is verwerkt op basis van de voedingswaarde-informatie die beschikbaar is in de databases CREA* en FoodData Central**. Het is geen voedings- en/of voedingsadvies.
* CREATES Onderzoekscentrum voor voeding: https://www.crea.gov.it/alimenti-e-nutrizione https://www.alimentinutrizione.it ** Amerikaans ministerie van Landbouw, Dienst Landbouwkundig Onderzoek. FoodData Central, 2019. https://fdc.nal.usda.gov
Ingrediënten voor Napolitaanse Struffoli
- 400 g tarwebloem (type 00)
- 60 g boter
- 4 eieren (3 hele + 1 eidooier)
- 40 g suiker
- 15 ml anijslikeur (of limoncello)
- 1 geraspte sinaasappelschil
- arachide-olie (om te frituren)
- 1 snufje zout
- 300 g honing
- 150 g gekonfijte vruchten
- naar smaak gekleurde suikerparels (mompariglia)
Gereedschap
- Frituurpan
Bereiding STRUFFOLI NAPOLETANI: Aromatisch deeg en droge frituur
Deeg kneden: Doe in een ruime kom (of in de mixer) de bloem, suiker, eieren, gesmolten lauwe boter, geraspte sinaasappelschil en de likeur.
Werken: Kneed krachtig met de hand enkele minuten totdat je een glad en homogeen deeg hebt. Het moet stevig zijn en niet plakkerig.
Rust: Laat het deeg afgedekt met een doek ongeveer 30 minuten rusten op kamertemperatuur.Rol tot rolletjes: Na de rusttijd verdeel je het deeg in 6 delen. Van elk deel rol je lange dunne rolletjes (ongeveer zo lang als een vinger).
Snijden: Snijd de rolletjes met een mes in veel kleine deegstukjes van ongeveer een centimeter.
Frituren per portie: Verhit in een smalle maar hoge pan voldoende pindaolie. Het geheim is om weinig struffoli tegelijk te frituren zodat de olie niet te veel afkoelt.
Ideale temperatuur: Als de olie heet is, frituur je de struffoli een paar minuten. Ze moeten licht goudbruin worden.
Goed laten uitlekken: Zodra ze klaar zijn, schep je ze met een schuimspaan eruit en laat je ze direct uitlekken op veel keukenpapierHoning verwarmen: Doe de honing in een pannetje en verwarm het zachtjes op laag vuur zodat het iets vloeibaarder wordt (het mag niet koken).
Voeg toe en meng: Haal van het vuur en voeg de afgekoelde struffoli toe, het in blokjes gesneden gekonfijte cedro en de mompariglia.
Decoreren: Meng voorzichtig zodat ze niet breken en leg ze op een serveerschaal in de klassieke ringvorm of als een bergje
Volg mijn Instagram-profiel door te klikken op HIER
BEWAREN
Eenmaal klaar blijven Struffoli tot wel 10 dagen houdbaar op kamertemperatuur, afgesloten in een luchtdichte verpakking. Ze zijn niet geschikt om in te vriezen.
Tip voor knapperigheid: Bewaar ze op een koele, droge plaats. De honing maakt de buitenkant iets zachter, maar het binnenste blijft krokant als ze goed gefrituurd zijn.
TIPS
Als je geen gekonfijte vruchten lust, kun je ze weglaten.
Als je geen anijs houdt of het niet hebt, kun je gerust limoncello of een andere likeur naar keuze gebruiken!
Wanneer je frituurt, onthoud dan wat mijn grootmoeder zei: hoe meer olie je gebruikt, hoe minder ze opnemen.
Meestal worden ze gelegd in de vorm van een ring en gebruikt als eetbaar middelpunt op de tafel, eventueel met een decoratie in het midden.
Opmerkingen over ingrediënten en vervangingen
De likeur (anijs vs. limoncello): Anijslikeur is traditioneel voor het deeg. Als je het niet lekker vindt of niet kunt vinden, is limoncello (of een goede rum) een uitstekende vervanging die een citrusachtig aroma geeft en toch helpt het deeg minder kleverig te maken.
Eieren (temperatuur): Eieren op kamertemperatuur mengen beter en zorgen voor een homogener deeg.
Pindaolie: Pindaolie is ideaal om in te frituren vanwege het hoge rookpunt. Anti-vet tip: gebruik geen hergebruikt olie en zorg ervoor dat de olie altijd de juiste temperatuur heeft voordat je een nieuwe lading struffoli bakt.
Alternatieven en varianten
Bereiding in een heteluchtfriteuse: Voor een lichtere versie kun je de struffoli in de heteluchtfriteuse bereiden. Besprenkel ze licht met bakspray en bak op 180°C voor 8-10 minuten, halverwege even schudden, totdat ze goudbruin zijn.
Chocoladeglazuur: Voor wie geen gekonfijt fruit wil, kun je een deel van de honing vervangen door een pure chocoladeglazuur voor een moderne twist.
Vorm: Traditioneel worden ze in een ring gelegd; alternatief kun je kleine hoopjes maken voor een buffet of een modernere presentatie
Gebruik en perfecte combinaties
Struffoli zijn niet alleen een dessert, maar ook een decoratie!
Middelpunt van de tafel: De ringvorm leent zich uitstekend als eetbaar middelpunt, eventueel met een kaars in het midden.
Wijncombinatie: De zoetheid van de honing gaat perfect samen met een passito uit Zuid-Italië (zoals een Passito van Pantelleria) of met een goede droge Spumante Metodo Classico, die het gehemelte reinigt.
Herkomst en geschiedenis
Struffoli zijn een zeer oude lekkernij, teruggaand tot de Magna Graecia, waar ze bekend waren als loukoumades. Het moderne recept met honing en de bolvorm is een onmiskenbaar symbool van Napolitaans kerstgebak. De naam Struffoli zou volgens sommigen afgeleid zijn van het Griekse strongoulos, wat “rond” betekent. Dit zoet is zo geworteld in de traditie dat het in verschillende regio’s onder andere namen voorkomt (zoals Cicerchi in Abruzzo of Pignoccata in Sicilië), maar de Campaniaanse versie, rijk aan honing en sinaasaaromar, is veruit de bekendste.
FAQ (Vragen en antwoorden)
V: Wat is de ideale olietemperatuur om te voorkomen dat ze vet worden?
A: De ideale temperatuur is ongeveer 170-175°C. Als de olie te koud is, nemen de struffoli te veel olie op; als de olie te heet is, verbranden ze aan de buitenkant en blijven ze rauw vanbinnen. Als je geen thermometer hebt, dompel dan een klein stukje deeg onder: als het meteen bruisend en sissend naar boven komt, is de olie klaar.
V: Kan ik het deeg van tevoren maken?
A: Ja, je kunt het deeg maken en tot maximaal 12 uur in de koelkast bewaren, afgedekt met folie. Laat het minstens 30 minuten op kamertemperatuur komen voordat je het verwerkt.
V: Waarom slinken ze na het frituren?
A: Struffoli zouden niet sterk moeten krimpen als het deeg goed is bewerkt. Als je veel slinken ziet, is het waarschijnlijk dat de olie bij het begin niet heet genoeg was en ze te veel vocht hebben opgenomen, waardoor de structuur aangetast is.
