De Abruzzese vlecht van Sint Agnes: geschiedenis, betekenis en traditie uit L’Aquila!
De Abruzzese vlecht van Sint Agnes is een van de meest representatieve zoetigheden van de gastronomische traditie van L’Aquila en de omliggende regio.
Dit gerezen gebak wordt elk jaar op 21 januari bereid, ter gelegenheid van het feest van Sint Agnes, een zeer gewaardeerde viering in de lokale volkscultuur, ook bekend als het feest van de lange tongen of kletskousen.
De oorsprong van de vlecht van Sint Agnes is oud en geworteld in de Abruzzese volkscultuur. Een nauwkeuriger definitie van het recept werd echter in 2004 opgesteld door het Istituto Alberghiero “Leonardo da Vinci” van L’Aquila, dat heeft bijgedragen aan de waardering en overdracht van dit symbool van de regio.
De betekenis van de vlecht is nauw verbonden met de symboliek van de “tongen”.
De glazuur op basis van eiwit en amandelen roept ruwe tongen op, een metafoor voor roddels en kritiek.
Het gaat echter niet om kwaadsprekerij, maar om directe en eerlijke observaties, kenmerkend voor een traditie die uitnodigt om openhartig te spreken, maar zonder kwaadwilligheid.
Een zoete hoofdrolspeler van 21 januari!
Elk jaar, ter gelegenheid van het feest van Sint Agnes, bereiden bakkerijen en banketbakkers in L’Aquila en de provincie de vlecht om de gelegenheid te vieren.
In het verleden was het gebruikelijk om met vrienden en kennissen samen te komen voor gezellige diners in restaurants en pizzeria’s, juist om deze dag te vieren.
Hoewel deze gewoonte tegenwoordig minder gebruikelijk lijkt, blijft de vlecht van Sint Agnes een echt identiteitsfeest voor de regio L’Aquila.
De meest traditionele versie vereist de glazuur met eiwit en amandelen, maar omdat niet iedereen dit lekker vindt, bestaat er ook een eenvoudigere variant waarbij het oppervlak alleen wordt ingesmeerd met eigeel, wat nog steeds een smakelijke en gewaardeerde zoetigheid oplevert.
De Abruzzese vlecht van Sint Agnes is geen snelle zoetigheid om te maken, het vereist tijd, geduld en aandacht voor de gistingsprocessen, maar gebruikt eenvoudig en gemakkelijk verkrijgbare ingrediënten, die vaak al in onze voorraadkast aanwezig zijn.
Het thuis bereiden betekent het herontdekken van een authentieke Abruzzese zoetwarentraditie, gemaakt van langzame handelingen en echte smaken.
Als je besluit het te proberen, maak dan wat foto’s, het zal een genoegen zijn om ze op mijn Facebook-pagina te delen, jullie als auteurs citerend.
Kcal ongeveer 5540 per vlecht
- Moeilijkheidsgraad: Eenvoudig
- Kosten: Duur
- Rusttijd: 1 Dag 4 Uren 15 Minuten
- Bereidingstijd: 30 Minuten
- Porties: 2 vlechten
- Kookmethodes: Elektrische oven
- Keuken: Regionaal Italiaans
- Regio: Abruzzo
- Seizoensgebondenheid: Winter
Ingrediënten voor het maken van de Abruzzese vlecht van Sint Agnes
Ingrediënten voor 2 vlechten
- 5 g verse gist
- 100 g water
- 100 g bloem 0
- 360 g volle melk
- 200 g suiker
- 2 eidooiers
- 10 g verse gist
- 200 g boter
- 900 g bloem 0
- 600 g noten (ik gebruik walnoten, amandelen en hazelnoten))
- 2 eiwitten
- 200 g suiker
- 80 g amandelmeel
Gereedschappen
- 2 Antikleef bakplaten antikleef bakplaten
Bereiding van de Abruzzese vlecht van Sint Agnes
Begin met het maken van de voordeeg door water, gist en bloem te mengen zoals in de lijst en goed te mengen, dek de kom af en laat het 24 uur rusten.
Het originele recept vraagt om maximaal 2 dagen.
Na 24 uur, neem de planeetmenger en begin het deeg te maken door de melk, zachte boter, suiker, eidooiers, verse gist in de kom van de planeetmenger te gieten en alles goed te mengen gedurende een paar minuten.
Voeg vervolgens de bloem toe en kneed het deeg een paar minuten tot je een goed bewerkt deeg hebt.
Haal het deeg eruit, verdeel het in twee gelijke delen en doe ze in twee verschillende kommen voor de rijzing.
Laat het ongeveer 3 uur rusten, afgedekt met huishoudfolie.
Wanneer het gerezen is, leg de twee gerezen balletjes op een werkvlak….
…. en verdeel elk balletje in drie balletjes en laat ze minstens 15 minuten rusten op het werkvlak, goed afgedekt.
In de tussentijd maal je de noten goed en zet je ze apart.
Ik heb de helft zeer fijn gemalen en de andere wat grover, maar dat was alleen mijn keuze.
Neem het eerste balletje deeg en rol het uit tot een strook van ongeveer 35-40 cm lang, strooi er een deel van de noten overheen (alles moet voldoende zijn om alle 6 de uitgerolde balletjes te vullen), vouw de rol over zichzelf en rol het dan een beetje op.
Leg de eerste rol op een antikleef bakplaat en ga verder met de andere balletjes.
Zodra je de eerste 3 rollen hebt, vlecht ze dan met elkaar om een vlecht te maken.
Doe hetzelfde met de andere 3 balletjes en je hebt in totaal twee vlechten.
Laat de vlechten ongeveer 1 uur rijzen.
In de tussentijd maken we de glazuur voor het oppervlak door de eiwitten met de suiker stijf te kloppen, voeg dan met de hand het amandelmeel toe, goed mengen en zet in de koelkast tot gebruik.
Wanneer onze vlechten gerezen zijn, smeer de glazuur met de achterkant van een bevochtigde lepel over de vlechten, of gebruik een keukenkwast.
Bedek het hele oppervlak met de amandelglazuur en bak in een voorverwarmde oven op 165°C gedurende ongeveer 45 minuten, controleer de gaarheid.
Wanneer de baktijd voorbij is, wacht even totdat het afgekoeld is voordat je het snijdt.
Het blijft dagenlang zacht als het bewaard wordt in een plastic zak voor voedsel.
