Focaccia ‘mbrigliata met ansjovis en rozijnen. Collecties van focacce, een van mijn passies in de keuken; zoals ik al eerder schreef zou ik graag een eigen plek hebben om voortdurend brood en focacce te bakken, begeleid door een boeren- en historische keuken.

Zo geniet ik ervan om thuis te bereiden wat ik lekker vind en het resultaat met de familie te delen.

Een dunne lap deeg, lente-uitjes of sponsali zoals ze tussen Puglia en Basilicata worden genoemd; ik ben van Calabrië, voor mij zijn het lente-uitjes of cipuji, aangebakken met hun groene top, de rozijnen die in de zon gedroogd donkerbruin worden, de kappertjes die aan elke muur met weelderige bloei hun aanwezigheid tonen.

Ansjovis mocht natuurlijk niet ontbreken, een populair product langs de hele Italiaanse kust.

Terwijl het brood in de houtoven bakte, nam de focaccia in haar hoekje geen plaats in en vergezeld zij de eerste proefstukjes.

De tafel gedekt in afwachting van goede dingen.

“We beginnen met die dag waarop ik leerde deze focaccia te maken. Het deeg, uitgerold met de deegroller, was zo dun dat het bijna het zonlicht doorliet. Grootmoeder had de eerste lente-uitjes uit de moestuin gehaald en in stukjes gesneden met de groene top eraan, want verspillen was zonde en zo gebruikte je alles.
Vervolgens voegde men de kappertjes toe die in zout waren gelegd en de ansjovis uit de blikken die tante af en toe van zee meebracht; zij was verhuisd om te blijven studeren, terwijl wij in de Serre waren gebleven, tussen kastanjes en olijfbomen. We gebruikten precies die blikken om de olijven in te verzamelen en ze daarna te tellen, als een maatstaf.”

Misschien zijn andere recepten rond brood bakken ook interessant voor u.