Pici met aglione origineel Toscaans recept, een typisch gerecht bereid met zelfgemaakte Toscaanse pici, zoals de traditie voorschrijft. Het hoofdingrediënt van dit traditionele recept is de aglione van de Valdichiana, een typisch Toscaans product met een unieke smaak. Na het recept voor pici met witte ragù, bekijken we vandaag samen hoe je pici met aglione maakt volgens het traditionele Toscaanse recept.
De aglione van de Valdichiana is een typische Toscaanse knoflook met zeer grote teentjes en een mildere smaak dan gewone knoflook. Ook bekend als “aglio del bacio”, is hij gemakkelijker te verteren en minder scherp, eigenschappen die hem perfect maken voor dit traditionele recept.
Als je je afvraagt hoe je de originele pici met aglione bereidt, is het belangrijk om te weten dat de aglione voornamelijk voorkomt in de provincies Arezzo en Siena, in de zomerperiode van juni tot eind augustus. Het is niet altijd eenvoudig te vinden, maar je kunt hem vervangen door een goede kwaliteit knoflook om toch een lekkere saus voor zelfgemaakte pici te verkrijgen, ook al zal het zeker anders zijn dan de originele versie.
Als je in Toscane bent, en in het bijzonder in de Valdichiana, zoek dan naar dit unieke ingrediënt en profiteer ervan om de echte pici met aglione te bereiden, een van de meest authentieke gerechten van de lokale traditie.
Tot de volgende recept… en dek ondertussen de tafel!
- Moeilijkheidsgraad: Zeer gemakkelijk
- Kosten: Zeer goedkoop
- Bereidingstijd: 10 Minuten
- Kooktijd: 30 Minuten
- Porties: 4
- Kookmethodes: Fornello
- Keuken: Italiaans
- Seizoensgebondenheid: Alle seizoenen, Zomer
- Stroom 304,53 (Kcal)
- Koolhydraten 38,57 (g) waarvan suikers 4,41 (g)
- Eiwitten 7,48 (g)
- Vet 14,44 (g) waarvan verzadigd 2,62 (g)waarvan onverzadigd 3,18 (g)
- Vezels 4,70 (g)
- Natrium 1.168,47 (mg)
Indicatieve waarden voor een portie van 250 g die op geautomatiseerde wijze is verwerkt op basis van de voedingswaarde-informatie die beschikbaar is in de databases CREA* en FoodData Central**. Het is geen voedings- en/of voedingsadvies.
* CREATES Onderzoekscentrum voor voeding: https://www.crea.gov.it/alimenti-e-nutrizione https://www.alimentinutrizione.it ** Amerikaans ministerie van Landbouw, Dienst Landbouwkundig Onderzoek. FoodData Central, 2019. https://fdc.nal.usda.gov
Ingrediënten
- 360 g pici
- 3 teentjes aglione
- 600 g gepelde tomaten
- 5 eetlepels extra vergine olijfolie
- 1 chilipeper
- naar smaak zout
Recept: Toscaanse pici met aglione
Het kopen van kant-en-klare pici in de supermarkt of in een speciaalzaak is zonder twijfel de snelste manier om dit pastagerecht te bereiden. Als alternatief, als je van verse pasta houdt en je wilt proberen zelfgemaakte Toscaanse pici te maken, volg dan mijn recept: het resultaat zal nog authentieker en dichter bij de regionale traditie liggen.
Neem de aglione en haal er 3 teentjes uit. Pel ze en pureer ze tot een crème, doe ze in een kom en mix ze met een staafmixer samen met 2 eetlepels extra vergine olijfolie.
Doe de aglionecrème in een grote koekenpan samen met de resterende extra vergine olijfolie. Zet het vuur op laag en laat zachtjes sauteren, regelmatig roeren om aanbranden te voorkomen. Wanneer het fruiten goed warm en geurig is, voeg dan de kleingesneden chilipeper toe (naar smaak) en laat een paar minuten mee sudderen terwijl je blijft roeren.
Voeg de gepelde tomaten toe (of verse tomaten, als ze in seizoen zijn) aan de pan met het aglione-fruit. Roer goed met een houten lepel om alle smaken te mengen.
Breng op smaak met zout, dek af met een deksel en laat ongeveer 30 minuten op laag vuur sudderen. Roer af en toe tijdens het koken om te voorkomen dat de saus aanbrandt en om een gelijkmatige, ingedikte consistentie te krijgen.
Breng ondertussen een pan met gezouten water aan de kook en kook de pici. Als je de verpakte versie gebruikt, volg dan de aangegeven kooktijden op de verpakking; als je verse huisgemaakte pici hebt gemaakt, zijn ze gaar zodra ze boven komen drijven.
Zodra ze gaar zijn, giet je ze af en doe je ze direct in de pan met de pas bereide aglione-saus. Schep de pici voorzichtig door de saus om alles goed te mengen en serveer heet.
Serveer zonder kaas om het oorspronkelijke recept te respecteren.
Het eerste verschil dat opvalt tussen knoflook en aglione is zonder twijfel de grootte: de teentjes van de aglione van de Valdichiana zijn veel groter dan die van gewone knoflook (zie foto). Ook de bollen zijn duidelijk omvangrijker, met minder teentjes per bol in vergelijking met gewone knoflook.
Naast het uiterlijk zijn er belangrijke verschillen in smaak en verteerbaarheid. De aglione heeft een mildere en licht zoete smaak, en staat ook bekend als de “aglio del bacio”, juist omdat hij minder indringend en gemakkelijker te verteren is dan traditionele knoflook. Dit maakt hem ideaal voor bereidingen zoals de aglione-saus voor pici, waarbij de smaak aanwezig moet zijn maar niet te scherp.
Een ander verschil betreft de structuur: de aglione heeft minder grote teentjes per bol, maar deze zijn veel groter van formaat, terwijl gewone knoflook kleinere bollen heeft met veel meer teentjes.
Bewaren en tips
Bewaren: pici met aglione zijn het lekkerst direct na bereiding. Als alternatief kun je ze in de koelkast bewaren en later weer opwarmen in een pan met een scheutje extra vergine olijfolie voordat je ze opnieuw serveert.
Tips: als de saus te veel indikt, voeg dan een pollepel van het pastawater toe om hem romiger te houden.
FAQ
Kan ik aglione vervangen door gewone knoflook in Toscaanse pici?
Ja, als je de aglione van de Valdichiana niet kunt vinden, kun je gewone knoflook gebruiken, bij voorkeur verse knoflook met een milde smaak. Het resultaat zal echter intenser en minder zoet zijn dan het originele recept.
Kan ik verse tomaten gebruiken in plaats van gepelde tomaten?
Ja, vooral in de zomer. Verse tomaten maken de saus nog lichter en aromatischer.
Wat is het verschil tussen pici en spaghetti?
Pici zijn een handgemaakte Toscaanse verse pasta, dikker en onregelmatiger dan spaghetti, die industrieel is en dunner.
