De cuddure Calabrische. Traditie en zoetheid. Minstens één keer per jaar moeten de cuddure gemaakt worden. Zo eieren en bloem en dan vrij spel. Ik kon de foto’s pas maken nadat ik de buit verdeeld had. Je kunt natuurlijk geen halve kilo bloem, minstens twee kilo. Iedereen zijn eigen deel. Ze zijn lekker en doen verlangen, ze zijn licht, krokant aan de buitenkant en zacht vanbinnen. Velen doen er ook glazuur en sprinkles op; ik geef de voorkeur aan een hardgekookt ei en anders naturel.
Overal een andere naam: Cuddure, naar gedraaide strengen, als kroon; of cuzzupa tussen Crotone en Catanzaro, sguta of cudduracci in de omgeving van Reggio Calabria; anguta uit het Grieks-talige gebied. Wat telt is het behoren tot de tradities. Een of meer dagen gewijd aan deze bereiding, allemaal om een handje te helpen de manden te vullen die klaarstaan om deze kransen op te vangen die met Pasen niet mogen ontbreken als teken van devotie met het ei als teken van herrijzenis.
Voor andere traditionele recepten enkele suggesties hieronder.
- Moeilijkheidsgraad: Makkelijk
- Kosten: Voordelig
- Bereidingstijd: 2 Uren
- Kooktijd: 15 Minuten
- Porties: 60/70 stuks, afhankelijk van de grootte
- Kookmethodes: Elektrische oven, Oven
- Keuken: Italiaans
- Seizoensgebondenheid: Pasen, Lente
Voor het maken van de cuddure heeft u nodig:
- 1 kg bloem
- 6 eieren
- 100 ml zonnebloemolie (Of reuzel)
- 100 ml melk
- 400 g suiker
- 1 citroenschil
- 1 zakje bakammonia
- hardgekookte eieren (Met schaal, voor de decoratie)
Cuddure en handige hulpmiddelen
Een ruime kom, een werkvlak, bakplaten voor de oven. De gereedschappen die ik gebruik vindt u in mijn aankoopadviezen
Om cuddure te maken volgt u de onderstaande aanwijzingen
Meng het meel, de suiker, de citroen en de bakammonia, meng alles en voeg de overige ingrediënten toe.
Kneed goed tot een homogeen deeg, eventueel iets plakkerig
Vorm de cuddure. Zowel kleine ringetjes als gevlochten vormen. Ondertussen hebt u de eieren gekookt en laten afkoelen; u kunt ze nu voor de decoratie gebruiken.
Bak in een voorverwarmde oven op 190 °C tot goudbruin. Dit duurt 15 tot 30 minuten; het hangt af van de grootte van uw kransen
Ze zijn klaar en geurig, klaar om in te bijten en hun aroma te proeven.
Enkele dagen voor Pasen kwam het huis tot leven.
Het was niet alleen koken, het was een samenkomst: de tantes kwamen en wij waren als gezin al talrijk, een echte bende klaar om aan de slag te gaan.
Iedereen had een rol, een precies taakje in die montagelijn van bloem en eieren, vele eieren.
In werkelijkheid werden wij kinderen gedreven door één gedachte: het moment waarop de cuddure uit de oven zouden komen.
In een tijd waarin zoetigheden geen dagelijkse gewoonte waren maar een voorrecht, veranderden die uit de houtoven de dag in een echt Feest. De hoeveelheden waren indrukwekkend, de inzet plechtig; een ritueel dat zichzelf jaar na jaar herhaalde.
Eenmaal klaar en afgekoeld, volgde de “verdeling”.
De cuddure werden zorgvuldig in grote manden gelegd, beschermd door schone doeken die een schat leken te willen bewaren. Het plan was simpel: ze moesten meegaan door alle feestdagen. Toch bracht dat geruisloze komen en gaan en die kleine trucjes — snelle handen die in het geheim een stukje weghaalden — de kostbare buit ernstig in gevaar.
Dan zocht mijn blik alleen naar die bedekt met wit glazuur en kleverige bolletjes, klein en kostbaar met suiker die een smakelijk uiterlijk gaf.
Tegenwoordig zijn de gewoontes veranderd en is de suiker verminderd, maar het verlangen om met je handen in het deeg te zitten is onveranderd gebleven.
Het gaat niet alleen om de smaak, maar om de wil om die handeling door te geven, zodat dat ritueel nooit ophoudt naar huis en familie te ruiken.
Enkele tips.
Voor het bakken kunt u de oppervlakte eerst bestrijken met eigeel en melk om te laten glanzen; of maak een wit glazuur van poedersuiker en bestrooi met gekleurde hagelslag.
